Мицетомы часта пафарбаваны ў зеленоватый або буроватый колер. Вельмі часта мицетомы размешчаны паблізу яичников, так што симбионты могуць трапляць у яйцевые клеткі і такім чынам перадаюцца з пакалення ў пакаленне. У іншых выпадках Б у х н я р і іншыя аўтары апісваюць шэраг надзвычай арыгінальных і разнастайных прыстасаванняў, якія забяспечваюць перадачу Грыбко або бактероидов нашчадкам жамяры-гаспадара. У названых симбионтах розныя аўтары распазнаў дражджавы грыбка (Schizosaccharomyces aphidis ў некаторых тлей, Saccharomyces, Oospora, Coccidomyces спрыяюць перевариванию крыві, заглоченной Аднак усе гэтыя тлумачэння застаюцца пакуль толькі гіпотэза.
Мал. 11. Розныя жукі мирмекофплы.
А - Lomechusa strumosa; У - Paussus turcicus; С - Mimeciton pulex; D - Claviger testaceus (изК аб л л е р і).
Зрэдку па Бухнеруу аднаго віду насякомых маецца нават два ці тры гатункі мицетомов з рознымі симбионтами. Фізіялагічныя характар падобных симбионтов яшчэ далёка не высветлены. Карысць гаспадароў для Грыбко несумненна, бо клеткі гаспадара служаць для Грыбко спрыяльнай асяроддзем для росту і размнажэння. Цяжэй вызначыць карысць, атрымліваем насякомымі ад симбионтов. У тлей і червецов па П ь я р-Антоніё (Pierantoni, 1910) симбионты вылучаюць энзимы, якія садзейнічаюць перевариванию цукру, у багацці атрымліваецца гэтымі насякомымі ў соку раслін. У кровососущих насякомых, а менавіта ў мухі цеце, на думку Р у б о, паміж наяўнасцю симбионтов і харчаваннем іх гаспадароў крывёю маецца прамая сувязь у тым сэнсе, што насяляюць мицетом кішачніка арганізмы ў нейкай ступені
