Часам шлях траплення паразіта ўнутр гаспадара ўскосна паказваецца месцам яго лакалізацыі. Так, некаторыя ныркавай паразіты (Nephrotrema truncation крата, свайник-гігант, або Dioc-tophyme renale, сабакі) сустракаюцца выключна ў правай нырцы. Адсюль Э й з м аб н т (Ejsmont, 1936) робіць выснову, што лічынкі ці маладыя паразіты павінны пранікаць у ныркі праз пячонка: печань ляжыць цалкам на правай баку цела і цесна прылягае да правай нырцы. У карысць гэтага гаворыць і неаднаразовае знаходжанне маладых свайников на печані пли яе мезентерии. Э й з м аб н т мяркуе, што малады свайника трапляе ў печань з токам крыві і адтуль, з крывёю ж або актыўна, трапляе ў правы ныркі.
Іншая вялікая катэгорыя внутренностных паразітаў пранікае ў цела гаспадара праз скуру і покрыва. Пры гэтым некаторыя формы захоўваюць да вядомай ступені сувязь з знешняй асяроддзем, іншыя губляюць яе цалкам; адны пранікаюць у цела гаспадара самастойна і актыўна, іншыя праз пасярэдніцтва альбо прамежкавых гаспадароў, альбо бацькоў паразіта, як гэта мае месца ў коннікаў.
