Далейшая эвалюцыя кішэчных паразітаў ў бок кровепаразитизма магла адбыцца толькі з уключэннем у іх жыццёвы цыкл новага звяна, а менавіта - пераносчыкаў з ліку кровососущих беспазваночных. Першы этап у гэтым кірунку дае нам развіццё кокцидии Schellaekia bolivari (мал. 40), паразитирующей у яшчарак (Acanthodactylus і Psammodromus). Паводле даследавання Рейхенова (Reichenow, 1919) жыццёвы цыкл гэтай кокцидии пачынаецца з пасіўнага заносу спорозоита ў кішачнік яшчаркі, дзе ён ўкараняецца ў эпителий і пачынае размнажацца ў ім з дапамогай шизогонии. Пасля некалькіх бясполы пакаленняў фармуюцца мужчынскія і жаночыя першасныя палавыя клеткі (мікра - і макрогаметоциты). Першыя развіваюцца ў тых жа эпителиальных клетках, дзе ішло бясполы размнажэнне, другія ж апускаюцца ў субэпителиальную злучальную тканіна і ўжо там саспяваюць ў макрогаметы. Ўтварыліся з микрогаметоцита мужчынскія гаметы таксама пранікаюць у субэпителиальную тканіну і оплодотворяют жаночую макрогамету.
