Усе вышеприведенные формы ў личиночном ўзросце ўкараняюцца ў цела гаспадара звонку, г. зн ставяцца да паразіта экзагеннага паходжання. Яшчэ мацней зменены і цалкам ўкаранёны ўнутр гаспадара Entocolax, Entoconcha і Enteroxenos. Яны жывуць у поласці цела, маюць выгляд доўгага мяшка і сваім сифоном прымацаваныя ўжо не да покрывам, а да кішцы гаспадара. Цікава, што гэтыя, на агульную думку, што адбываюцца ад эктопаразитов, але найбольш змененыя, формы мадыфікаваць не толькі арыентоўцы свайго цела (сифоном да кішцы), але і характар проникания у цела гаспадара. Менавіта, па надзейным дадзеных Бонневи (Bonnevie, 1902) адносна Enteroxenos і Шванвича (1917) адносна Entocolax, лічынкі гэтых малюскаў паступаюць у кішачнік голотурии і пранікаюць у яе поласці цела праз сценку кішкі, прадстаўляючы сабой паразітаў эндогенного характару пранікнення.
Праз покрыва пранікае ў кроў гаспадара агромністы большасць кровепара-зитов: Hamosporidia, Piroplasmoidea, Trypanosomidae сярод простых, розныя филярии сярод нематод.
